Dag 92 De bestek-lade

Hoewel het thuiskomen uit school met veel drukte
gepaard kan gaan is het soms een heel easy moment.

Vandaag was het zo'n dag; kinderen puzzelden, aten hun koekjes
met limonade, en terwijl ons gesprek gezellig door kabbelde werd
ondertussen door mij een laatje aangepakt.

Hier ergerde ik me al tijden wild aan.

Dit moet optimaler kunnen.
En ja wat heeft dit Andy nodig.

Maar natuurlijk is het eerst even tijd voor
de onnavolgbare...Dustbuster Extreme!




Een wereld van verschil.

Goed, nu de inhoud. Ik WIST het wel. Deze la herbergt
onnodige zaken! Hup weg met al die mesjes die aan het
uiteinde zijn omgebogen.

Kopje thee erbij.

Dit gaat allemaal weg. Naar de kringloop,
vuilnisbak, knutseldoos.

Even wat zaken overdacht en sommige dingen uit deze la
in andere la gelegd. En nu is de la schoon, overzichtelijk en 

dagelijks prima te gebruiken.

Wie wilde er nog aanleng-limonade?

Dag 84 De recepten-la

'Hebben wij een recepten-la dan?' vroeg mijn man nadat ik
hem vertelde welke la er nu echt aan moest gaan geloven.

En of; één die totaal ontspoort is zelfs.

Probeer hier maar eens het chocolademousse recept van Oma Lous
uit op te diepen. Op een moment dat je haast hebt, bijvoorbeeld.
Dat lukt gewoon niet.

Gelukkig heb ik deze stapel op vrijdagmiddag uit de la getrokken,
waarbij het me pijnlijk duidelijk werd dat dit een klusje ging worden
voor het gehele weekend.

Als een rode draad wandelde het thema recepten door
het weekend heen. Iedere keer deed ik een plukje.

Soms in de keuken...

...en soms op de bank.

Uiteindelijk is dit de stapel recepten die ik los laat. Vanuit allerlei verschillende overwegingen
overigens. Zo heb ik ontdekt dat ik zonder tapasrecepten kan leven. Die ene keer in tien jaar
dat ik tapas wil serveren kijk ik wel even op het web. Scheelt meteen zo'n twintig recepten.

Goed, ik heb de stapel gewogen (voor het dramatische effect) en het blijkt te gaan om ruim
2 kilo aan recepten die ik lekker over boord gooi. Hup weg ermee, ik overleef het vast wel.

De overgebleven stapel heb ik gesorteerd.

Waarna het in een map paste!!!

Voila, wat zullen we vanavond koken?

Het opruimen van de recepten-la was voor mij als het doorbladeren van een stapel oude agenda's.
Fases uit mijn leven kwamen langs, recepten die ik van oude vrienden heb gekregen, de eerste
recepten die ik ooit maakte...

Maar de grappigste vondst van vandaag vind ik dit recept; van een taart die ik eens at bij het cafeetje 'Tousaint' in de Bosboom Toussaint-straat in Amsterdam. Het was zo lekker dat het mevrouwtje in
de keuken me het recept op een bierviltje meegaf.

'Ja, logisch dat het lekker is', zei de moeder die vandaag haar spelende zoontje bij me op kwam
halen. 'Je krijgt er gratis een hartverzakking bij'. Ik keek nog eens aandachtig naar het fel-
begeerde recept en dacht 'verdikkeme, dat is ook zo'.

En zo kwam ook dit bierviltje op de stapel no-go's terecht.

Dag 62 Het thee-laatje

"Weet je" zei ik laatst tijdens een theetje met een vriendin, "eigenlijk moet je het zo zien; ik zit gewoon op een soort 'hogere opruimacademie' dit jaar. Al doende leer ik over de ins en outs van opruimen."

Vandaag beleefde ik weer zo'n leermoment. Mijn thee-laatje was daarvoor de aanleiding.

Dit is mijn thee-laatje.
En ik dacht vandaag: laat ik die eens aan een nader onderzoek
onderwerpen, daar kan weinig mee aan de hand zijn, lijkt me.
Niets was minder waar.

Het was niet eens zozeer de inhoud die mij schokte; er konden wat doosjes 

uit (over datum) en er konden wat doosjes worden samengevoegd. Nee, het 

was de mate van vuil die zich onder al die theedoosjes bevond en in het 

bijzonder ACHTER IN HET KASTJE!

 

Nu luid mijn vraag: bestaan er echt mensen die uit zichzelf en met regelmaat zo'n laatje 

eruit lichten en dan op hun knieën, met hun hoofd in het kastje, lekker aan het uitsoppen 

slaan?! Dat dit bij het huishouden hoorde is mij volkomen ontgaan. 

Heeft nooit iemand mij verteld.

Mijn ontkenning op dit punt (want dat is het natuurlijk) is echter sinds vandaag gebroken. 

Het voelt namelijk ongekend fijn dat het in èn achter mijn thee-laatje nu weer helemaal fris 

is. Tot in de verste hoekjes! 

Zo proper als wat.

Dag 59 - het file-laatje, de laatste (6e) dag!!

Vandaag weer een dag waarin ik open loops wegwerk. Wat een KLUS. 

Werkelijk, morgen ga ik over op het opruimen van ongecompliceerde 

kastjes, voor een tijdje.

Weet je nog van dat stapeltje Vodafone-overzichten waar ik iets mee moest doen en waar ik als een berg tegenop zag? Vandaag heb ik er, met een kopje thee erbij, maar eens naar gekeken. Wat bleek...ik had het allemaal al afgehandeld. Was ik vergeten! Dat is nou precies wat zo'n laatje met je kan doen. Het lag er gewoon nog voor de back-up. Kon allemaal weg. HOERA!!!

Alleen deze twee brieven moet ik nog even langs manlief laten gaan.

En hierbij, ladies (en gentlemen?) I proudly present:

mijn opgeruimde file-laatje!!!!!

Frits merkte droogjes op dat ik zo'n laatje gewoon niet zo ver bij me
vandaan moet laten lopen. "Hou het bij" was zijn advies. Haha, ja hallo,
alsof ik zo'n zelfde efficiency-gen heb als hij. Maar toch, het is een goede
tip en het lijkt me een mooi moment om het eens te proberen.

Dag 58 - het file laatje, dag 5

Vandaag een nieuwe dag. Een nieuwe episode in het avontuur met mijn file-laatje.
Ik werd naar vele plekken geleid...

- De bakker op de markt bijvoorbeeld. Ik vond een bonnetje met een bedragje wat mij een keer voorgeschoten was!!! Snel mijn schulden ingelost.

- Naar de bieb...ik vond een afschrift met een abonnements-bedrag wat vragen opriep - moest ik even checken.

- En naar de Expert.

De beschrijving van de nieuwe wasmachine lag namelijk ook in het laatje. Waarom ook al weer? O ja, ik wilde weten of ik ook 'halve wasjes' kon draaien - stond nergens vermeld in 't boekje!
Dan maar even langs de Expert. Wat blijkt? De machines van tegenwoordig voelen zelf aan hoe zwaar een wasje is en leveren gepast water (nou ja!).

Beschrijving kan weer terug in de map, EN uit mijn laatje.

- Naar de Hema. Altijd fijn. Voor een map om papieren in op te bergen (visitekaartjes, overzichten, folders) die ik wil bewaren.

Het heeft gewoon geen zin om dat te bewaren in een laatje, want: a) ik kijk er nooit meer naar. b) ik vergeet dat ik ze heb. c) Wanneer ik ze zoek kan ik ze niet vinden!!!!

Deze dingen gaan in een map. Prima overzichtelijk. Voelt organised.

Er was vandaag gelukkig ook nog wat om weg te gooien.

Het vinden van dit plaatje heeft voor het vervullen van een wens gezorgd. Namelijk het maken van een wensen-bord. Hij komt op zolder te hangen en telkens als ik een plaatje vind wat visualiseert wat ik graag zou willen bereiken, prik ik het erop. Ben benieuwd naar het effect, het is een idee van een vriendin.

Dit is waar ik nog actie op moet ondernemen. Het laatste loodje.

Wordt vervolgd! (pfff...maar, ik nader de finish!).

Dag 57 - het file-laatje, dag 4

Vanwege de goedheiligman zit mijn dag redelijk vol.
Toch heb ik zo'n 5 dingen uit het laatje weggewerkt;
ik ben weer een stap(je) verder gekomen.

Wordt vervolgd!

Dag 56 - het file-laatje, dag 3

Vandaag had ik weinig tijd. Hoe moet dat nou met mijn kastje
van vandaag?, dacht ik tijdens het eten koken.

De knopjes voor onder de tafel, die moesten er vandaag maar
eens onder (zie laatje van gister). We hadden nog 7 minuten tijd
voordat het eten klaar was...

Ennnn...het lukte!

Wat ik geheel en al aan F. te danken heb, die met de boor snel gaatjes boorde
en de boel bevestigde. Iets wat al zeker een half jaar in mijn laatje lag, is nu
bevestigd. Hoera!

Morgen weer verder met dit laatje.
Wordt vervolgd.

Dag 55 het file-laatje dag 2

Vandaag weer verder gegaan met het laatje van gister. Onderschat het 

niet; zo'n laatje brengt veel voort. Vandaar de cappucino.

Na een half uur was dit de weg te gooien stapel. Fijn, weg ermee.

 

Daarna lag er nog dit op tafel.

Voor al deze dingen is er een plekje in huis. Ik ben 

ongeveer 15 keer heen en weer gelopen naar al die 

plekjes. Maar oké, toen was het wel netjes gefiled.

En dit is het to-do stapeltje:

- ik moet de tafel op z'n kant zetten en die knopjes er nou eindelijk eens onder jassen.
- ik moet een declaratie declareren
- ik moet -o wat is dit toch vreselijk - me verdiepen in de stapel rekeningen van Vodafone. Dit roept zoveel weerstand op dat ik hier een op zichzelf staand kastje-per-dag-project van ga maken, een keer.

Wordt vervolgd!
(bovenstaande drie dingen moeten wachten tot een volgende dag).

Dag 54 Mijn file-laatje - de eerste dag

In de keuken bevind zich deze la.

Wanneer ik iets moet doen (bv een tandartsafspraak regelen) dan gooi ik het
formuliertje hier 'tijdelijk' in. Ditt is geen goed systeem. Het verdwijnt namelijk
in een soort zwart gat; en zie het dan maar eens terug te vinden.

Wat opruimen betreft bevind dit laatje zich in het vijf-voor-twaalf stadium.
Als ik nu niets doe valt de inhoud eruit.

Dit is nog maar de eerste greep!

Ik ga hier zeker meerdere dagen over doen; iedere dag een half uurtje. 

Er gaat veel werk uit voortkomen...dat voel ik aan mn water.

Dit is mijn eerste aanzet tot sorteren.
Ben benieuwd hoeveel dagen dit gaat kosten.

Wordt vervolgd!

Dag 50 De boterhamzakjes-la.

Vanochtend kwam Frits, mijn man, met een verzoeknummer; of ik de boterhamzakjes-la eens zou kunnen onderwerpen aan een grondig onderzoek. En of het daar ter plaatse ook anders georganiseerd zou kunnen worden?

'Dien maar een verzoek in', zei ik.

'Bij deze', zei hij.

Deze la is namelijk symbolisch voor hoe ik tot nu toe altijd met mijn kastjes ben omgegaan; ik prop ze gewoon vol.
En het erge is, pas sinds heel kort begin ik het patroon te zien!!

Op deze dag valt het eigenlijk best mee, maar gister nog lag de la vol met plastic zakken. Ook ligt hij permanent vol koekkruimels.
Geen fijne situatie vind mijn Frits, temeer daar hij 's morgens ieders boterhammetjes smeert en dus vaak deze la opentrekt.

Ik haal de la leeg en schakel eerst maar eens de hulp in van de Dustbuster Extreme.
Daarna nog rijkelijk Andy toegepast.

Deze twee items kunnen meteen weg. Het linker werkt niet en van het rechter weet ik niet wat het is.

Deze twee items gaan verhuizen; het clowntje (voor op een taart) mag in de tas met verjaardagsspulletjes. De koek gaat op de lekkernijen plank. En die bevind zich hoog (!) in de bijkeukenkast.

Dit is een stapel plastic zakjes, rietjes en oud bakpapier. Mag allemaal weg.

En dit is de la na 10 minuten. Opruimen was niet al te moeilijk, maar hem netjes houden wordt de echte uitdaging. Waar zou ik anders een gebruikt boterhamzakje moeten laten wat best nog een keer mee kan? Daar ga ik nog eens een boompje over opzetten met manlief, met een wijntje erbij.