Omdat ik klein ben en deze planken boven mijn zicht liggen, is het niet moeilijk om dit beeld uit de weg te gaan.
Vanochtend stelde ik aan mijn (lange!) man de vraag; 'welk kastje zou jij vandaag graag aangepakt willen zien?' Zonder aarzelen noemde hij meteen: de linnenplanken.
Laten we het probleem van de linnenkast meteen maar even helder krijgen: dit handige trapje komt van beneden. Hoeveel moeite is het om het telkens naar boven te sjouwen? Teveel moeite, dat mag duidelijk zijn (gezien de aanblik van mijn linnenplanken). En plekjes om een trapje als dit op te bergen, hier op deze etage, zijn er niet.
Zonder trapje en met een hoge gesitueerde linnenplank is hier dus sprake van een netelige kwestie. Hoe red ik me hier iedere keer weer uit? Simpel, ik gooi met een grote boog de gevouwen stapeltjes IN de kast. En wanneer het er weer uitvalt, mik ik daarna gewoon iets beter. Ligt het er in, dan doe ik snel de kast dicht.
Ik weet het, het is eigenlijk te gĂȘnant om toe te geven, laat staan te laten zien.
MAAR nu ik er eindelijk eens even rustig over nadenk, heb ik toch een oplossing gevonden die effectief en simpel is. In de kamer van mijn zoon staat namelijk een prima kinderstoeltje waar ik op kan staan!
Dus, nu hoef ik niet meer te gooien en kan ik de mooie stapeltjes (want wie wil dat nu eigenlijk niet?) blijven koesteren en onderhouden.
Zo zien de linnenplanken er nu uit.
Wat ik maar kan blijven benadrukken als positief punt: wanneer je een kastje opruimt ziet die er daarna niet alleen netjes uit. Je weet ook wat er in zit!! Blijft handig.