Posts tonen met het label washok. Alle posts tonen
Posts tonen met het label washok. Alle posts tonen

vrijdag 17 februari 2012

Dag 108 Tataderda... washok werd waskamer!

Dat mijn washok is getransformeerd tot een gezellige waskamer is iets wat mij,
telkens wanneer ik een wasje weg vouw, met trots en blijdschap vervult. Maar,
dat ik het resultaat ook nog kan delen met fellow strijders, dat vind ik echt
super.

Voor de totale ervaring (om een beeld te krijgen hoe intens ongezellig 
het er was), klik eerst nog 'ns op:

Het washok, deel 1
Het washok, deel 2
De waskamer, deel 3
De waskamer, deel 4

En dit is het geworden:

Mijn lieve man (die eigenlijk niet begrijpt waarom een washok leuk moet
zijn) heeft een meubel getimmerd. Zo is er een kastje ontstaan voor de
wasmiddelen.

En vlak ook de bovenkant van het meubel niet uit. Nodigt dit niet uit tot
 METEEN weg vouwen van een was?




Ik heb er een lief gordijntje bij genaaid.


Op de plek waar jarenlang een vergeten jacquet en rokkostuum hingen
(plus een enorme pluk reservejassen waar nooit naar werd omgekeken)
kijk ik nu naar dit fijne behangetje. Ook Pip, want wat is dat toch leuk.




Zelfs het handige inklapbare rekje wat alweer zo'n zeven jaar 
achter de deur stond te wachten om opgehangen te worden...
... hangt!!!


Een paar gezellige plantjes erbij (neppertjes van de Ikea).


En wat andere Ikea accesoires; het maakt
het hier knus en gezellig.


Was het Puck, die een schemerlampje opperde?
Goed idee. Draagt bij tot de sfeer.



De foto op de verwarmingskast komt uit het Green Gate Magazine van
vorig jaar. Het hangt er om het merklabel van de verwarming (uhg, wat lelijk)
te verbergen. En zo is mijn washok een waskamer geworden.

De komende dagen ga ik genieten van een kastjes-loze week. 
Op maandag 27 februari pak ik de draad weer op.

Fijne vakantie allemaal!
Nelleke

donderdag 16 februari 2012

Dag 107 Een verfklusje in de waskamer.


Na een dag met gezellig bezoek is nu 
de rust in ons huis weergekeerd.



Ik zoek alles bij elkaar voor mijn 'kastje' van vandaag...



En loop naar zolder. Vanavond leg ik de hand aan het laatste 
stukje waskamer-metamorfose. Morgen is tada-dag!

Een vriendin (met verstand van interieur-styling) gaf me 
de tip om deze balk te verven in een tintje. Daar gaattie...




Voor het verven komt natuurlijk 
degelijk (zucht) St.Marcen en schuren.



Maar wat is dit nou?!! Dit is niet de kleur groen 
die bij het behang past!!! Oh nee, dit komt niet meer goed!

Mmmm. Volgens mij is het tijd om je bed in te stappen Nelleke.
Morgen weer een dag - komt tijd komt raad.



Nou, slaap lekker dan maar.

maandag 23 januari 2012

Dag 89 De waskamer, deel 4

Ha lezers,

De maandag leek me een mooie dag om nieuwe opruim-ladies voor te stellen. Erg leuk te lezen dat meer mensen zich aansluiten bij dit simpele plan. En het geeft moed, vind je niet? Wij staan niet alleen!

Het is overigens goed te lezen dat ieder zijn eigen variant aanhoudt. Zoek je eigen spoor, ga voor de haalbaarheid en geniet van de successen. Al doe je maar twee kastjes per week, na een maand heb je dan al tien verwaarloosde kastjes opgeschoond.

Dit zijn de nieuwe opruimers:

Hiske (Op een grote paddestoel)
Barbara (Cocktail Maison)
Patricia (My blog life)
Bloesemfee (van het blog Bloesemfee)
Floriene (Floortje Fleur)

Ook Bianca wil ik hier even noemen, zij doet onzichtbaar mee (zonder blog),
en - erg leuk, want een bekende -  Esther K. die via Facebook haar voor en na resultaten laat zien.
Allemaal veel succes en veel voldoening toegewenst!


Zelf begin ik steeds enthousiaster te raken over mijn waskamer.
Er is dit weekend zelfs getimmerd om er iets gezelligs van te maken.
Want dat was de doelstelling, weet je nog?

Er is echter eerst nog een belangrijk obstakel te slechten.


Deze pluk achter de deur is de hobbel die ik bedoel. Op een latent
niveau van mijn denken leef ik in de overtuiging dat het gewoon
niet anders kan; dit plukje moet hier blijven hangen. Voor altijd.


Dat soort gedachten intimideren me niet langer. Ik ga kijken wat hier nou
eigenlijk hangt.

Winterjassen?! Ze hangen daar te grijp voor wanneer iemand zijn jas kwijt is.
Guess what? Dat gebeurd zelden. Dus; weg uit mijn waskamer graag.




Zie hier mijn nieuwe systeem:

- in zak doen met duidelijk, en enigszins leuk, label eraan.
- zak werpen achter schot 4, (ik heb de schotten
genummerd. Voelt heel georganiseerd).



De inhoud van de zak gaat op een lijst.
Zo kan ik in een oogopslag zien wat er achter schot 4 ligt.

Let op het plantje. Een plantje in je waskamer doet wonderen.




Zie hier de nieuwe situatie achter schot 4 - het schot wat zich toevalligerwijs
in deze waskamer bevind. Dit is echter niet zomaar een kiekje.  Dit is HUGE!
Frits heeft dit weekend een lampje gemaakt in de ruimte achter schot 4
en yes, yes, yes, wat is dat handig!

Zeven jaar kruipen op mijn knieën, zoekend tussen ongelabelde zakken, 
in het schemerdonker,...is voorbij! Allemaal opgelost door één lampje 
en vijf minuten mankracht.


We gaan verder...dit was eens het top-jasje van mijn studentengarderobe.
Die tijd is voorbij. Het is goed. Ik schenk hem aan de kringloopwinkel.


Maar nu...wow, ik waan me opeens in een kostuummuseum.
Wat is dit? Een jacquet?


En dit??? Een rokkostuum?!


Wacht, ik leg het rok-kostuum even op het witte kleed, in het licht. Dan wordt de
situatie duidelijk: schimmel! Ergens verbaasd me dat niet. Niemand heeft de
afgelopen tien jaar naar dit pak omgekeken. En het ophangen in de waskamer...
HELLO!!?!

Na een levendig gesprek met Frits gaan deze kostuums bewaard worden wegens kolderieke redenen. Je weet maar nooit of er in een eventuele studententijd (van de kinderen wel te verstaan) paardenrennen bezocht gaan worden (zoals in die van mijn man, dertig jaar geleden, meteen ook de laatste keer dat het jacquet gedragen werd). Lijkt me duidelijk dat deze kostuums de komende vijftien jaar niet in mijn waskamer blijven hangen.

Dus gaan ze:

a) naar de stomerij
b) vervolgens in luchtdichte kledingzakken
c) met zak en al in: een grote brocante-achtige
koffer waar op dit moment niets inzit.




De obstakels zijn weg. WEG!!! En nu denk ik opeens:
'Wat houdt mij tegen om hier een vrolijk behangetje op te plakken?'

Wordt vervolgd!




vrijdag 20 januari 2012

Dag 88 De waskamer, deel 3

Het is nog vroeg; eerst maar eens de keuken aan kant.
Anders lukt het me niet het hoekje van vandaag onder
ogen te zien...



Zie hier mijn wapenrusting.



Aaaarghhhh! Lelijk, lelijk, lelijk.
Wat een vreselijk, onesthetisch hoekje is dat toch achter die deur.

En ik moet tot mijn schaamte bekennen...dit ligt er al LANGE tijd.



Om kort te gaan, alles is:

- uitgezocht 
-op logische stapels gelegd.
- stapels in plastic zakken gedaan en dichtgeplakt
- labels erop en achter het schot gemikt.

Nu denk je misschien, ha, ja, dat kan ik ook - achter het schot mikken (dat is geen
opruimen, Nelleke). Niet helemaal waar, ik heb namelijk een lijst aangelegd.
En op die lijst staat de inhoud van die plastic zakken. Kan ze dus zo terug vinden.


Sopje erbij langs.





En bloggen maar, met koffie.

Fijn weekend!
Nelleke

donderdag 19 januari 2012

Dag 87 Het washok, deel 2

Vandaag betreed ik het washok in een andere stemming dan
gister, ik heb er zowaar zin in. Is dat niet opmerkelijk?!


Vandaag is de rest van de plank aan de beurt; 
mijn vertrouwen dat het hier goed gaat komen groeit.




Deze stapel is een terugkerend euvel. Iedere keer als we in het
familievakantiehuisje zijn geweest hou ik er een stapel was aan over. 
Die stapel ligt dan standaard een half jaar op deze plank. Grrr...




Maar kijk wat een voor de hand liggende oplossing: 
ik berg het weg in een tas die we toch altijd 
meenemen wanneer we gaan. Opluchting zeg.


Wat hoor ik achter de wasmachine vallen? Laat het nou het stopje zijn waar
ik al tijden naar zoek! Het hoort bij 't babybadje waar ik de strijk in bewaar
(en waarvoor ik een elegantere oplossing ga zoeken!).


Voorlopig gaat dit stopje in het dingetjesbakje
Ook op zolder heb ik er één. Zie je 'em?



Kijk eens aan wat zich op de plank schuil houdt...een erg oud doosje.
Bijna gooide ik het gedachteloos bij mijn mandje met schoonheidsproducten
(en daar ligt meteen de wortel van mijn ontspoorde kastjes: dat gedachteloos
wegleggen)...



Tot ik me realiseerde dat in, pak em beet twintig jaar, misschien 1 iemand er
ooit een likje uit heeft gebruikt. Wij doen onze vingers gewoon een tijdje
onder de kraan. Weg ermee...naar iemand die het graag gebruikt.


Dit hier is een pittig dilemma; luierdoeken waar mijn man nog mee is afgedroogd.
Die doe je niet weg, maar ik wil ze ook niet houden. Daar komt het op neer.

Even wat mindfullness toegepast. En opeens weet ik het;
Ze gaan, ingepakt en wel, bij de familie-wieg die achter
het schot staat te wachten op een nieuwe wereldburger.
Wederom, opluchting.


De verbanddozen. Waar laat ik ze toch?
Ik gebruik ze nauwelijks maar ze mogen niet weg.
In het mandje bij de wasmiddelen maar.











Waar net ruimte is ontstaan doordat er spulletjes naar deze
best decoratieve mandjes zijn verhuist.




Dit was weer meer dan genoeg voor vandaag. Weet je, wanneer ik nu naar deze plek
kijk komen er ineens ideeën. Leuke ideeën!! (waar ik later nog op terug kom).
Wat ik maar wil zeggen: haal een paar blokkades weg en er komt weer ruimte voor
creativiteit, in je hoofd en ja zelfs in een onaantrekkelijk washok!


woensdag 18 januari 2012

Dag 86 Het washok


Met frisse tegenzin liep ik vanmorgen naar boven.


Want zie hier het meest onaantrekkelijke kamertje van het huis.
Oké, ik snap dat het er functioneel moet zijn. Maar mag het 
er alsjeblieft ook een beetje gezellig worden?


Dit mandje bijvoorbeeld, dat staat er al jaren. Echt.
Vanuit moedeloosheid (dat sommige dingen nou eenmaal zijn zoals ze zijn) 
ben ik wat betreft het washok in een passieve staat terecht gekomen.

MAAR! Vandaag ga ik de koe bij de horens vatten.


Te beginnen met dit mandje. 


Onder andere zat dit er in.
Grappige combi; een aansteker, een hemdje, een penseel,
een pasfoto, vliegertouw en tennisballen. Nou ja?!


Gelukkig heb ik een schat van een man die dit soort wirwar 
voor zijn plezier uit de knoop haalt. 

Netjes opgerold ruim ik ze ergens anders op.
Op een logische plek!




De tennisballen mogen blijven; ze horen bij de droger.
Winterjas gewassen? Stop ze in de droger met wat tennisballen
en de donzigheid komt weer helemaal terug.


Mandje is leeg. Mandje gaat naar beneden.
Het krijgt de rol van vuilnisbakje bij mijn buro.


Toppie, het eerste hoekje is geschoond.
Morgen weer een dag in het washok.