Dag 88 De waskamer, deel 3

Het is nog vroeg; eerst maar eens de keuken aan kant.
Anders lukt het me niet het hoekje van vandaag onder
ogen te zien...

Zie hier mijn wapenrusting.

Aaaarghhhh! Lelijk, lelijk, lelijk.
Wat een vreselijk, onesthetisch hoekje is dat toch achter die deur.

En ik moet tot mijn schaamte bekennen...dit ligt er al LANGE tijd.

Om kort te gaan, alles is:

- uitgezocht 

-op logische stapels gelegd.
- stapels in plastic zakken gedaan en dichtgeplakt
- labels erop en achter het schot gemikt.

Nu denk je misschien, ha, ja, dat kan ik ook - achter het schot mikken (dat is geen
opruimen, Nelleke). Niet helemaal waar, ik heb namelijk een lijst aangelegd.
En op die lijst staat de inhoud van die plastic zakken. Kan ze dus zo terug vinden.

Sopje erbij langs.

En bloggen maar, met koffie.

Fijn weekend!
Nelleke

Dag 87 Het washok, deel 2

Vandaag betreed ik het washok in een andere stemming dan
gister, ik heb er zowaar zin in. Is dat niet opmerkelijk?!

Vandaag is de rest van de plank aan de beurt; 

mijn vertrouwen dat het hier goed gaat komen groeit.

Deze stapel is een terugkerend euvel. Iedere keer als we in het
familievakantiehuisje zijn geweest hou ik er een stapel was aan over. 

Die stapel ligt dan standaard een half jaar op deze plank. Grrr...

Maar kijk wat een voor de hand liggende oplossing: 

ik berg het weg in een tas die we toch altijd 

meenemen wanneer we gaan. Opluchting zeg.

Wat hoor ik achter de wasmachine vallen? Laat het nou het stopje zijn waar
ik al tijden naar zoek! Het hoort bij 't babybadje waar ik de strijk in bewaar
(en waarvoor ik een elegantere oplossing ga zoeken!).

Voorlopig gaat dit stopje in het dingetjesbakje. 

Ook op zolder heb ik er één. Zie je 'em?

Kijk eens aan wat zich op de plank schuil houdt...een erg oud doosje.

Bijna gooide ik het gedachteloos bij mijn mandje met schoonheidsproducten
(en daar ligt meteen de wortel van mijn ontspoorde kastjes: dat gedachteloos
wegleggen)...

Tot ik me realiseerde dat in, pak em beet twintig jaar, misschien 1 iemand er
ooit een likje uit heeft gebruikt. Wij doen onze vingers gewoon een tijdje
onder de kraan. Weg ermee...naar iemand die het graag gebruikt.

Dit hier is een pittig dilemma; luierdoeken waar mijn man nog mee is afgedroogd.
Die doe je niet weg, maar ik wil ze ook niet houden. Daar komt het op neer.

Even wat mindfullness toegepast. En opeens weet ik het;
Ze gaan, ingepakt en wel, bij de familie-wieg die achter
het schot staat te wachten op een nieuwe wereldburger.
Wederom, opluchting.

De verbanddozen. Waar laat ik ze toch?
Ik gebruik ze nauwelijks maar ze mogen niet weg.
In het mandje bij de wasmiddelen maar.

Waar net ruimte is ontstaan doordat er spulletjes naar deze
best decoratieve mandjes zijn verhuist.

Dit was weer meer dan genoeg voor vandaag. Weet je, wanneer ik nu naar deze plek
kijk komen er ineens ideeën. Leuke ideeën!! (waar ik later nog op terug kom).
Wat ik maar wil zeggen: haal een paar blokkades weg en er komt weer ruimte voor
creativiteit, in je hoofd en ja zelfs in een onaantrekkelijk washok!

Dag 86 Het washok

Met frisse tegenzin liep ik vanmorgen naar boven.

Want zie hier het meest onaantrekkelijke kamertje van het huis.
Oké, ik snap dat het er functioneel moet zijn. Maar mag het 

er alsjeblieft ook een beetje gezellig worden?

Dit mandje bijvoorbeeld, dat staat er al jaren. Echt.
Vanuit moedeloosheid (dat sommige dingen nou eenmaal zijn zoals ze zijn) 

ben ik wat betreft het washok in een passieve staat terecht gekomen.

MAAR! Vandaag ga ik de koe bij de horens vatten.

Te beginnen met dit mandje. 

Onder andere zat dit er in.
Grappige combi; een aansteker, een hemdje, een penseel,
een pasfoto, vliegertouw en tennisballen. Nou ja?!

Gelukkig heb ik een schat van een man die dit soort wirwar 

voor zijn plezier uit de knoop haalt. 

Netjes opgerold ruim ik ze ergens anders op.
Op een logische plek!




De tennisballen mogen blijven; ze horen bij de droger.
Winterjas gewassen? Stop ze in de droger met wat tennisballen
en de donzigheid komt weer helemaal terug.

Mandje is leeg. Mandje gaat naar beneden.

Het krijgt de rol van vuilnisbakje bij mijn buro.

Toppie, het eerste hoekje is geschoond.
Morgen weer een dag in het washok.

Dag 85 Het file-laatje, once again

Net als de andere opruim-ladies raak ook ik extra gemotiveerd door de reacties op mijn blog.

Daarom, dank voor jullie lieve woorden! Over mijn huis bijvoorbeeld... Nu is het zo dat er zich in mijn huis natuurlijk net zo goed plekken bevinden die te onaantrekkelijk zijn om te laten zien, dat begrijp je. Om daar een voorbeeld van te geven; ons washok valt in die categorie. Maar oh wat zou ik dat hok graag willen omvormen tot een sfeervolle ruimte. Hoeveel tijd breng je daar tenslotte niet door?!
Het voelt als een mission impossible, dat kan ik je wel vertellen. Maar, ik heb inmiddels voor hetere vuren gestaan en ik ben qua huishoud-exposure ook wel de schaamte voorbij: vanaf morgen ga ik me er aan wagen!

Vandaag ga ik eerst een ouwe gouwe opnieuw een half uurtje schenken. Maar eerst nog een leuk bericht; er hebben zich weer een paar dames aangesloten bij onze opruim-beweging.

Suzanne van Suzonline
Gonnie van Cherryfizz
en MoedervanTwaalf, een dame die zonder blog met ons meedoet.

Veel tevredenheid vanwege opgeruimde kastjes toegewenst!

Op dag 54 begon ik aan een overvol file-laatje in de keuken. Zes dagen later 

was het leeg (dit soort laatjes zijn niet mis; er komt allerlei werk uit voort).

Klaarblijkelijk moet ik nu snel iets doen, anders is alles voor niets geweest.

Maar... een laatje bijhouden is iets anders dan hem opruimen.
Dit lijkt erg, maar volgens mij valt het mee.

In de la vond ik:
Dé remedie tegen het verkrijgen van hoofdluis. Besprenkel de
hoofdjes ermee (vooral na de vakantie) en geen luis wil komen logeren.

Dit flesje mag naar de bijkeuken-kast.

Staat op mijn dromenlijstje: het schrijven van een boek.
Daarom sprak de kop van dit artikel me wel aan. Maar zoals dat bij mij
gaat...ik breng artikelen naar mijn file-laatje en lees ze vervolgens niet.

Daarom leg ik dit artikel in het zicht en lees het; vandaag of morgen.
En wie weet inspireert het me de goede kant op.

Ha, een recept!! Die gooi ik lekker weg.

Sorteren maar.

Dit is het to-do stapeltje wat overblijft vandaag;
4 blaadjes en een envelop.

Dat is nog eens wat anders dan de stapel die
ik de vorige keer weg te werken had.

Uit mijn laatje en in de papierbak ermee.

Een genoeglijke aanblik.

Toch wel goed hoor, zo'n laatje bijhouden. Er zaten best belangrijke dingen bij die 

follow-up nodig hadden. Nog even aan de slag ermee en dan ben ik weer...BIJ!

Dag 84 De recepten-la

'Hebben wij een recepten-la dan?' vroeg mijn man nadat ik
hem vertelde welke la er nu echt aan moest gaan geloven.

En of; één die totaal ontspoort is zelfs.

Probeer hier maar eens het chocolademousse recept van Oma Lous
uit op te diepen. Op een moment dat je haast hebt, bijvoorbeeld.
Dat lukt gewoon niet.

Gelukkig heb ik deze stapel op vrijdagmiddag uit de la getrokken,
waarbij het me pijnlijk duidelijk werd dat dit een klusje ging worden
voor het gehele weekend.

Als een rode draad wandelde het thema recepten door
het weekend heen. Iedere keer deed ik een plukje.

Soms in de keuken...

...en soms op de bank.

Uiteindelijk is dit de stapel recepten die ik los laat. Vanuit allerlei verschillende overwegingen
overigens. Zo heb ik ontdekt dat ik zonder tapasrecepten kan leven. Die ene keer in tien jaar
dat ik tapas wil serveren kijk ik wel even op het web. Scheelt meteen zo'n twintig recepten.

Goed, ik heb de stapel gewogen (voor het dramatische effect) en het blijkt te gaan om ruim
2 kilo aan recepten die ik lekker over boord gooi. Hup weg ermee, ik overleef het vast wel.

De overgebleven stapel heb ik gesorteerd.

Waarna het in een map paste!!!

Voila, wat zullen we vanavond koken?

Het opruimen van de recepten-la was voor mij als het doorbladeren van een stapel oude agenda's.
Fases uit mijn leven kwamen langs, recepten die ik van oude vrienden heb gekregen, de eerste
recepten die ik ooit maakte...

Maar de grappigste vondst van vandaag vind ik dit recept; van een taart die ik eens at bij het cafeetje 'Tousaint' in de Bosboom Toussaint-straat in Amsterdam. Het was zo lekker dat het mevrouwtje in
de keuken me het recept op een bierviltje meegaf.

'Ja, logisch dat het lekker is', zei de moeder die vandaag haar spelende zoontje bij me op kwam
halen. 'Je krijgt er gratis een hartverzakking bij'. Ik keek nog eens aandachtig naar het fel-
begeerde recept en dacht 'verdikkeme, dat is ook zo'.

En zo kwam ook dit bierviltje op de stapel no-go's terecht.

Dag 83 Twee lades uit de mooie kast

Lezers van het eerste uur zullen zich misschien mijn mooie kast herinneren (dag 14). Wat een overwinning was dat. De kast lag zo vol met van alles en nog wat, dat hij er bijna in zijn eentje in is geslaagd me aan het opruimen te krijgen.
Sinds die tijd geniet ik dagelijks van de rust en gezelligheid die de kast nu uitstraalt.

MAAR, deze kast telt natuurlijk ook lades; zestien maar liefst.
En niet één ervan is opgeruimd.

Geen nood, denk ik tegenwoordig, ik ga ze gewoon één voor één aanpakken.
Vandaag valt mijn keus op dit paar: die met het knutselpapier van de kinderen.

Mijn oudste zoon Olivier en ik zijn een middagje samen thuis, en het lijkt me
handig iets aan te pakken waar hij me met zijn mening goed bij kan helpen

Op de bank bij de salontafel gaan we aan de slag.

Hij spreekt me trouwens steeds vaker aan met 'mevrouw Helderder',
waar ik erg om moet lachen (maar het is natuurlijk wel een beetje zo).

'Deze mag niet weg hoor mam', roept hij bij het eerste boekje.
'Mm, ik hoop dat dit goed gaat', denk ik lichtelijk ongerust.

Maar het gaat prima, samen sorteren we vrolijk de boel
(hij neuriet een kerstliedje).

Wat overblijft mag bij het oud papier.
Hè, dat ruimt lekker op.

Nadat ik de lades flink heb uitgesopt beslissen we over de indeling
ervan. 'Moet je zien, we zijn al klaar!' roept Olivier verbaasd.

Vind ik een prachtige reactie - helemaal in de sfeer van dit project.

Ik sop de stoffige holletjes even uit terwijl het kind zich tevreden in een 

gemakkelijke stoel nestelt, voor een welverdiend half uurtje tv.

Wat fijn dat ook deze plekjes weer uitgezocht en overzichtelijk zijn.

Fijn weekend allemaal, en tot maandag!
Nelleke