dinsdag 11 september 2012

Dag 183 Achter schot 2 - dag twee


Help! Het is inmiddels tien uur 's avonds en mijn halfuurtje
zolder is nog niet gerealiseerd. "Keep calm and carry on", denk ik,
en zo adem ik een paar keer rustig en kalm in en uit
terwijl ik gestaag naar boven loop. He, het is tenslotte maar 
voor een half uur.


 
Kijk, dat rechter hoekje met die stapels
tassen en koffers; die gaat eraan.



 
Na iedere vakantie druk ik alle tassen achter het schot
en trek hem dan razendsnel dicht. Geen ideale situatie
om me het prettige georganiseerde gevoel te verschaffen.
Dus, hoe kan dit anders?


 
Zo. Nu zitten ze allemaal in drie andere tassen gevouwen. 
Omdat ik ze meestal tegelijk gebruik - in tijden van vakantie-
kunnen ze net zo goed op deze manier worden opgeborgen.

Voelt weer veel beter. Ik zucht er gewoon van: van voldoening,
wel te verstaan. Want hoe simpel kunnen dingen zijn?!




 
Maar nu openbaart zich een volgende laag middels deze vreselijk lelijke doch noodzakelijke foto.
De laag die hier wordt onthuld (en die trouwens nog een stuk doorloopt naar rechts) heb ik lang
gevreesd en daarom jaren en jaren ontweken: zakken en zakken zijn het, allemaal vol met stofjes. 

Voor mij waren stoffen het zachte equivalent van boeken: die kunnen niet weg. Want zoals je een 
bibliotheek aan boeken opbouwt in je huis, zo bouw je ook een bibliotheek aan stofjes op. Dacht ik.

Beide aannames heb ik dit jaar overboord gegooid. En fíjn dat het is! Ik heb ontdekt dat ik helemaal 
geen bibliotheek aan huis wil. Wat ik wil is lekker één keer per week met de kinders naar de bieb
en als ik een boek uit heb, dat ik die dan fijn weer terug kan brengen.

En zo wil ik ook geen stoffen bewaren die ik hoogstwaarschijnlijk nooit ga gebruiken en in veel gevallen inmiddels allang niet meer mooi vind. Klaar ben ik ermee.





Hup, deze hele zak mag weg, op één schattig
lapje na. Winst!



 
Na zakken en zakken vol stoffen komt eindelijk de bodem inzicht.
Haha, het voelt alsof ik bij een nieuwbouwproject het hoogste
punt heb bereikt. Alleen dan in omgekeerde volgorde. Maar een
mijlpaal is het wel.

Goed moment om te stoppen, 
morgen pak ik hier de draad weer op.



 
Dit piepkleine stapeltje lieve 
stofjes mag blijven.



 
En deze enorme baal gaat weg of naar de kringloop. 

Ik voel diepe voldoening. Dat dit schot eens onder
de loep wordt genomen is iets waar ik al een jaar van droom.

Het blijkt weer veel makkelijker dan ik had gedacht. Verdeeld
in kleine stukjes is het een prima karweitje.





En nu naar bed. Want het is inmiddels
half twaalf.

Slaap lekker!

2 opmerkingen:

  1. Wat heb je dat goed aangepakt! Dit inspireert mij enorm. Leuk om te lezen hoe jij ook spullen naar het afvalstation brengt of naar de kringloopwinkel. Fijne dag gewenst!

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Weet je wat zo gek is? Ik voel hier zelfs de voldoening mee, voor jou en je werk vandaag. Kan het me nl zo voorstellen: iets waar je jaren tegenop zag is ineens geen grote berg meer. Knap! :)

    BeantwoordenVerwijderen

Leuk dat je even langskwam!