Dag 128 Do not try this at home.

Op Pinterest vond ik een handige tip.

 

'How to remove white heat marks on furniture'
luid de titel en wanneer je doorklikt kun je
de instructies lezen.

Vandaag ga ik het uitproberen. Want, hallo,
mijn bedkastje kan wel wat hulp gebruiken.

 

Ik sleep hem mee naar de badkamer.
Daar heb ik een goed stopcontact.

 

Het gaat zo: leg een vochtige (redelijk) dikke 

doek op de plek met de witte uitslag.

 

Strijk erover heen gedurende zo'n 15 seconden

met een medium hete strijkbout. Houd de bout  

in beweging.

 

Whhhoeaaa!!!!! Het is veel erger geworden!!!

Nou ja zeg.

 

Ik ga stug door, misschien dat de bout te heet was. 

Mmm, dit ziet er iets beter uit.
Ik vermoed dat dit het hoogst haalbare is met dit kastje,
aangezien ik de handelingen nu al zes keer heb herhaald.

 

Om het doffe er een beetje vanaf te halen 

smeer ik de bovenkant in met olijfolie.
Kan vast geen kwaad.

 

Al met al toch een verbetering.

(scroll maar eens terug naar de eerste foto)

Maar om nou te zeggen: moet je ook doen. Nee.

Fijn weekend!

Nelleke

Dag 128 Het douchescherm.

Vandaag laat ik het soppen van het 

houtwerk even voor wat het is.

Iets wat me al weken stoort is vandaag aan de beurt;
Het douchescherm. Er zat een dikke kalkaanslag
op, en die moet er af.

Dit is de after-foto. Heerlijk dat het nu weer 

schoon en shiny is.

Meer kan ik niet doen vandaag. Tenminste, eigenlijk doe ik nog heel veel meer.

De afgelopen drie weken ben ik bezig geweest met een project waarvan ik kan
zeggen: wat fijn dat het vandaag is afgerond!

Het ging om het schuren, afsoppen met St.Marc, verven (en dat alles maal twee) van
een tuinmeubel. WAT een enorme klus.

En wat heb ik ontdekt? Zodra ik meerdere projecten tegelijk wil doen val ik meteen
driekwart jaar terug; middenin de situatie van voor dit 365-dagen project.
Mijn doelstellingen lopen door elkaar, vragen tollen er door mijn hoofd
(welke klus moet ik eerst doen, wat heeft prioriteit????), de druk gaat omhoog
(en wat is dat toch een ónprettig gevoel), EN, ik krijg het gevoel alsof er geen
eind aan komt.

Kortom; zaterdag schroeven we het meubel in elkaar en
ga ik weer terug naar mijn beproefde methode. Ik richt me weer op
één ding tegelijk: de bovenverdieping in een leuke staat brengen.

Wat een opluchting.

Dag 127 houtwerk-cleaning, deel 2

 

Hoe grappig. En inmiddels een 

beetje om mij van toepassing!

 

Het is een tekeningetje uit het boekje 

van Paulien Cornelisse,

 

waar ik lekker om lig te schaterlachen, 

vlak voor het slapen gaan.

 

Maar goed, ik dwaal af.

Ik sta hier in mijn slaapkamer voor het 

serieuzere schoonmaakwerk.

 

Vandaag is het houtwerk rond het grote raam aan de beurt.
Ik heb weinig tijd want er staat een schotel in de oven.

 

Eerst maar eens deze stoel opzij schuiven.

Ik stap meteen maar over mijn gêne heen en
laat zien wat er zich onder deze doek bevind.

 

Een tv. Op een stoel. Die er al zeven jaar zo bijstaat.

Dit gaat veranderen, dat is een ding wat zeker is!!!

 

Maar ja, dat komt in een later stadium. Eerst maar eens
zorgen dat het hoekje erachter schoon wordt.
Want oei, wat was DAT nodig.

 

Het is weer klaar. Dit stapje is voor vandaag 

genoeg. Er moet gegeten worden.

 

Tot slot nog een afsluiter van Paulien.
Het lijkt me leuk om bovenstaand tekstje af en toe
tegen mezelf te zeggen wanneer ik mijn poetsdoekjes
sta uit te spoelen.

Dank Paulien, voor alle plezier die je me bezorgt
met je boekje (is helemaal mijn ding).

 

Moe maar voldaan ga ik aan tafel.

Het was best een druk dagje maar 

het is me toch gelukt een stap te zetten.
Fijn.

Dag 126 Het houtwerk schoonpoetsen.

Op deze regenachtige dag wilde ik nét naar boven lopen 

voor mijn kastje-per-dag-moment, toen ik besloot eerst even 

de oude tuintafel opzij te schuiven (die we afgelopen weekend 

vervangen hebben door een witte).

 

Dat ging niet helemaal goed.

 

 Wat eigenlijk weer prima oké was, omdat er zo,

een tijdje later, een spontaan sloop-project kon
ontstaan.

 

Maar goed, op naar boven voor mijn volgende stap 

in het comfi en gezellig maken van de bovenverdieping.

 

Nog nooit (echt niet één keer) heb ik het houtwerk 

afgenomen met een sopje sinds we hier wonen!

Het gekke is, ik ben er nooit onder gebukt gegaan, noch 

heb ik me er ooit schuldig over gevoeld. Nee hoor, ik ben
er gewoon nooit opgekomen.

 

Tijdens het aanpakken van de schimmelmuur laatst
keek ik echter een keer opzij en...ZAG!

 

Nog voor de schilder zijn offerte komt opmaken moet de
boel hier eens grondig gereinigd worden. Wat vandaag
gaat gebeuren.

Het leek me een onprettig klusje, maar weet je, het geeft me wonderwel
een gevoel van voldoening. Ik voel me...ja dat is het: ik voel me volwassen.
Ik heb een huis, een gezin én ik sta mijn binnenboel te soppen.

Je bent goed bezig, Nelleke.

 

To be continued...(want het is nog niet af).

Dag 125 Schimmelmuur in de kinderkamer

Doel van vandaag: de schimmel verwijderen in zoons kamer.
Mede-helpers: Olivier (7) en Leonard (5).
Reportage-fotograaf: Olivier.

 

Ook Oliviers kamer heeft een schimmelmuur.
Het is woensdagmiddag en dus heb ik hulp-

troepen ingeschakeld.

 

Bij ieder project is een goede werkbespreking vooraf

het halve werk. Dus daar beginnen we mee.

 

Zie hier de registratie van het probleem.

 

En daar gaan we!

 

Bespoeien.

 

Borstelen.

 

Afsoppen met schoon water.

 

En klaar is het alweer. In record tijd, dankzij
de mannen!

 

Dag!

Dag 124 De schimmelmuur.

 

In afwachting van de schilder heb ik vandaag 

een ander klusje opgepakt.

 

Een lieve lezer schreef dat je een beschimmelde

muur schoon kon krijgen door Javel met water te 

vermengen en daarmee de muur te besproeien.

Javel? ...Na wat gegoogle ontdekte ik dat

bleekwater ongeveer hetzelfde is.

Dus na vijf delen water met één deel bleekwater 

in een sproeifles te hebben gedaan...

 

...beklom ik de trap naar boven; 

gewapend met handschoenen en doeken.

En, gehuld in oude kleding

 

Arghhh, wat een afzichtelijk hoekje is dit toch.
Ik kan het bijna niet aanzien.

 

Maar. Zie hier HET WONDER!

 

Is het niet fantastisch?!

Wat op schimmel leek was vuil en dat ging er met een gewone
spons al heel redelijk af.

Maar zelfs de hardnekkig vuile plekken verdwenen als sneeuw
voor de zon na behandeling met het bleekwater-mengsel.
(dit lijkt wel een reclame!)

 

En klaar. Ik kan het nog steeds niet geloven.

 

Deze muur wordt zeker nog verder aangepakt,
met een ander kleurtje of met een tof behangetje.
Maar een ding is zeker:

dit is een STAP voorwaarts!

Dag 123 De eerste aanzet.

'Kom op', zeg ik tegen mezelf, 

'zet maar het eerste stapje.'

 

Mm, oké dan. Met kladblok en pen kruip ik onder de 

dekens. Want zonder comfortabele plek om een beetje 

houvast aan te ontlenen ga ik het niet redden in deze fase.

De start maken viel eigenlijk best mee. De hele situatie 

is samen te vatten in één bladzijde!

Iemand schreef dat je het beste de grote dingen het eerst 

aan kunt pakken (verven, behangen, vloer) voordat je 

de rest doet (meubels vervangen, gordijnen en accessoires).

Goed punt. We gaan dus beginnen met het houtwerk van 

de kozijnen. Daar kunnen we niet omheen.

Het eerste echte klusje heb ik meteen gedaan: de 

plaatselijke schilder een sms-je sturen of hij een 

offerte kan maken.

Misschien doe ik de kozijnen uiteindelijk toch zelf, maar 

het zou zomaar kunnen dat de schilder dat sterk afraadt, gezien 

de erbarmelijke staat waarin het houtwerk verkeerd hier op
de eerste etage.. (iets waar ik stiekem op hoop natuurlijk,
want o wat een werk!).

 

Tijdens de koffie met Frits op een lekker luie zaterdagmorgen 

sneed ik het volgende punt aan: De vloer. Ik zou ubergraag

een nieuwe willen. Maar wat willen we en, wat is haalbaar qua
budget?

Optie a) Deze vloer schuren en verven  (zoals de vloer beneden)
en dan kleden erop kopen.

Optie b) Vloerbedekking

 

Na lang overleggen en roeren in onze koffie kwamen we toch uit op vloerbedekking. 

'Daar gaat mijn persoonlijke voorkeur wel naar uit in ieder geval' sprak ik uit. 

'Zo' zei Frits,  'Je persoonlijke voorkeur... en je voorkeur wat is die dan?' 

Altijd even spits hè, die man van mij.